23 دلیل که باید استفاده از کیسه های پلاستیکی منع شود

نویسنده: محمد صادق میرزایی

کیسه های پلاستیکی در همه جای کره زمین دیده می شوند. در زمان خرید مواد غذایی و مایهتاج ، به دلیل سهولت از کیسه های پلاستیکی استفاده می شود. در واقع کیسه های پلاستیکی بخشی از زندگی نوین ما هستند. اما راحتی در استفاده از کیسه های پلاستیکی به بهای  تحمیل هزینه های جدی به محیط زیست و سلامت انسان  تمام می شود. بعضی از شهر ها در دنیا به دلیل وجود مضرات جدی کیسه های پلاستیکی ، قوانین محدود کننده ای را در استفاده از آنها تصویب کرده اند.

علاوه بر این استفاده از کیسه های پلاستیکی به عنوان یکی از جدی ترین مسائل زیست محیطی معاصر تلقی می شود. بعضی از شهر های چین استفاده از کیسه های پلاستیکی را ممنوع کردند. شهر هایی در بنگلادش و هند نیز استفاده کیسه های پلی اتیلنی با ضخامت کمتر از 50 میکرون را محدود کرده اند.

در اینجا به 20 دلیل عمده برای منع مصرف کیسه های پلاستیکی می پردازیم:

1- آلودگی آب و خاک: کیسه های پلاستیکی نه تنها منابع آبی  بلکه خاک ها را هم آلوده می کنند.کیسه های پلاستیکی به دلیل وزن کمشان توسط باد و جریان آب  تا فواصل بسیار زیادی جا به جا می شوند. باد کیسه های پلاستیکی را به کل مناطق اطراف پخش می کند. آن ها یا در بین درخت ها و فنس ها و موانع دیگر گرفتار می شوند و یا توسط جریان آب وارد اقیانوس ها می شوند

2- مواد تجدید ناپذیر: کیسه های پلاستیکی توسط مواد تجدید ناپذیر ساخته می شوند. این مواد در ایجاد تغییرات اقلیمی نیز موثرند.بیشتر این کیسه ها از ماده پروپیلن  ساخته می شوند. این ماده از نفت خام و گاز طبیعی استحصال می شود. تمامی این مواد تجدید ناپذیر هستند.در فرایند استخراج و تولید آنها نیز مقادیر قابل توجهی از گاز های گلخانه ای منتشر می شود.

3-انرژی مصرفی:  مقدار بسیار زیادی از انرژی در فرایند تولید کیسه های پلاستیکی مصرف می شود.مقدار انرژی لازم برای حرکت یک اتومبیل به اندازه یک کیلومتر برابر با انرژی لازم برای تولید 9 کیسه پلاستیکی است. عاقلانه نیست که این مقدار مواد اولیه و انرژی مصرف شود تا کیسه پلاستیکی با عمر متوسط 12 دقیقه ساخته شود.

4-تجزیه نمی شوند. در واقع کیسه های پلاستیکی پایه نفتی هرگز تجزیه نمی شوند. در حقیقت این نوع پلاستیک ها به جای تجزیه ، به قطعات کوچک تر شکسته  شده ، وارد اقیانوسها می شوند و توسط حیات وحش مصرف می شوند.متاسفانه حدود 46000 تا 1000000 قطعه پلاستیک در هر یک مایل مربه از اقیانوس های دنیا شناورند.

5-مضر برای حیات وحش و آبزیان: پرندگان ، حیوانات زنده ی دریا ، در اغلب موارد در تشخیص مواد پلاستیکی اشتباه کرده و آنها را به عنوان غذا مصرف می کنند. این پلاستیک ها وارد سیستم گوارش موجودات زنده می شود. خفگی ، عفونت  ناشی از انباش و مرگ موجودات نتیجه این رخداد خواهد بود.

6-مضر برای سلامت انسان:  مواد شیمیایی موجود در پلاستیک ها می توانند عملکرد هورمون های بدن انسان را مختل کنند. اغلب این پلاستیک ها حاوی PCB (polychlorinated biphenyl) و PAH(Polycyclic aromatic hydrocarbons)  هستند. این مواد بر عملکرد هورمنی بدن اثار مخرب فراوان دارند. آبزیان موجود در دریاها این مواد را می بلعند . این ماهی ها وارد زنجیره   غذایی انسان ها شده و مواد نام برده به صورت غیر مستقیم وارد بدن ما می شوند.این مواد به صورت زیستی در بدن جانداران تجمع کرده و یا مورد مصرف انسان ها قرار می گیرند و یا در دریاها باقی می مانند. این مواد شیمیایی ریسک ابتلا به سرطان را افزایش می دهند.

7-هزینه جمع آوری بالا:  هزینه میانگین جمع آوری هر کیسه پلاستیکی 17  سنت است و میانگین مالیاتی که برای آن پرداخت می شود سالی 88 دلار برای جمع آوری کیسه ها.پرداخت می شود.این کیسه های پلاستیکی هر کدام  3 تا 5 سنت ارزش دارند.بنابراین پلاستیک هایی که به صورت رایگان داده می شوند در واقع رایگان نیستند و هزینه بسیار زیادی به اقتصاد تحمیل می کنند.

8-هزینه های جانبی بالا:   هزینه های جانبی زیادی به فرایند تولید مرتبط است . مثل هزینه های  تولید و زیست محیطی.

9-بازیافتشان سخت است: فرایند بازیافت کیسه های پلاستیکی بسیار سخت است.امکانات بازیافت ظرفیت بازیافت این مقدار کیسه پلاستیکی را ندارند.در عمل نرخ بازیافت این کیسه ها حدود 5 درصد است.

10-عمر بسیار زیاد کیسه های پلاستیکی: کیسه های پلاستیکی هرگز تجزیه نمی شوند و عمری تقریبا بی نهایت دارند. این مقدار به صورت فزاینده و سالانه اضافه می شود.

11-حتی ما اگر تصمیم به بازیافت بگیریم، این مواد در اقیانوس ها و محل دفن زباله ها باقی می مانند. باز یافت کردن این واقعیت را تغییر نمی دهد که پلاستیک ها در محیط زیستمان رها می شوند. در ضمن پلاستیک های بازیافت شده همان اثرات پلاستیک های بازیافت شده را دارند.

12-ساخت دیوار زباله در اقیانوس آرام: کیسه های پلاستیکی راه خود را به آب های آزاد پیدا می کنند و وارد چرحه ی آب در اقیانوس آرام می شوند. این پلاستیک ها به یکدیگر می پیوندند و دیواری از زباله پلاستیکی در اقیانوس آؤام ایجاد می کنند که به      معروف است. اندازه این دیوار پلاستیکی هر دقیقه بزرگتر می شود.

13-ممنوعیت ها باید به تصویب قانونی برسند زیرا آثار جدی در کاهش مصرف کیسه های پلاستیکی دارند. چین چهار سال پیش استفاده از کیسه های پلاستیکی را ممنوع کرد و در این مدت 40 میلیارد کیسه کمتر وارد محیط زیست شد.اگر امریکا این کار را بکند این به معنای لندفیل های کمتر است.

14-شهر های تمیز تر: کیسه های پلاستیکی که توسط مردم مصرف می شود در بعضی موارد در شهر ها رها می شود و چهره ی شهر را زشت می کند. نمونه هایی در هند و افریقا این واقعیت را نشان می دهد.

15-به گسترش آگاهی کمک می کند: زمانی که ما استفاده از کیسه های پلاستیکی را ممنوع می کنیم ، علاوه بر حفظ محیط زیست ، پیام مهمی در سطح جهانی ارسال می کنیم که محافظت از محیط زیست به چه مقدار مهم است.مردم می فهمند که ممنوعیت استفاده از کیسه ها دلیلی دارد و اطلاعات مهمی در این خصوص کسب می کنند و جریانی از آموزش بین مردم ایجاد می شود.

16-رونق فن آوری بهبود یافته: با ممنوعیت اسستفاده از کیسه های پلاستیکی  صرفه جویی انجام شده موجب رشد فن آوری بهبود یافته و تولید شغل در عرصه های دیگر می شود.این تکنولوژی های نوین  دوست دار محیط زیست هستند.

17-صرفه جویی اقتصادی:  با ممنوعیت تولید پلاستیک ، در مصرف مواد اولیه صرفه جویی جدی می شود و این می تواند سرمایه ها را حفظ کند.

18-آمادگی مردم: مردم آمادگی ایجاد تغییر را دارند لذا باید این قوانین تصویب شوند. آنها در زندگی امروز آثار مخرب کیسه های پلاستیکی را مشاهده کرده اند .این حس آمادگی سرمایه ی مهمی برای ایجاد تغییر قرایند ها به سمت فرایند های سازگار با محیط زیست است.

19-حمایت از کارگران بومی:  در فرایند ممنوعیت استفاده از کیسه پلاستیکی مردم می توانند از کارگران بومی در راه تولید صنایع سبز حمایت کنند.

20-تغییر الگوی تولید و موقعیت شغلی: مردم می توانند با انتخاب پاکت های با قابلیت استفاده مجدد زمینه لازم را برای تولید این پاکت های سبز ایجاد کنند. این مهم خود به ایجاد فرصت های شغلی سبز در زمینه تولید این پاکت ها کمک می کند.

21-کشورهای پیشرو: کشورهای دیگر به میزان تخریب محیط زیست و سلامت انسان توسط کیسه های پلاستیکی پی برده اند . در حال حاضر بیش از 40 کشور جهان به همراه شهرداری ها عضو انستیتو های منع مصرف کیسه های پلاستیکی هستند. دیگر کشور ها نیز در صدد پیوستن به این گروه جهانی هستند .

22-توصیه برنامه محیط زیستی ملل متحد: دبیرخانه unep (برنامه محیط زیستی ملل متحد) به کشور های جهان توصیه کده است تا در سطح جهانی استفاده از کیسه های پلاستیکی را ممنوع کنند.این به آن معناست که هزار و یک دلیل برای انجام این کار وجود دارد. اگر کشور هایی هستند که نمی توانند به هر دلیل این اقدام را انجام دهند ، می توانند با وضع هزینه های اضافه به جمع آوری این کیسه ها از محیط مبادرت کنند.

23-هم افزایی: از طریق ممنوعیت مصرف کیسه های پلاستیکی، شهر ها می توانند شروع به تمرکز بر چالش های بزرگتری در مورد آلودگی کنند.توجه به این مهم می تواند مسائلی از قبیل سطح های زباله سبز را به سرانجام خوبی برساند.

نویسنده مطلب: محمد صادق میرزایی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *